พระรอดวัดมหาวันพิมพ์กลาง

พระรอดวัดมหาวันพิมพ์กลาง

สำหรับ “พระรอดวัดมหาวันพิมพ์กลาง” นักสะสมถือเป็นพิมพ์นิยมรองลงมาจาก “พิมพ์ใหญ่” เพราะเนื้อที่นำมาสร้างก็เฉกเช่นเดียวกันกับ “พิมพ์ใหญ่” คือสร้างด้วย “เนื้อดิน” ในสมัย “ทวารวดีตอนปลาย” และเนื้อดินที่นำมาสร้างนั้นผู้รู้ได้ประมาณไว้ว่าเป็น “ดิน” ที่มีการ ทำพิธีขอมาจากสถาน “ศักดิ์สิทธิ์” และมีความเป็น “มงคล” อยู่ในตัวเพราะประเพณีของคนโบราณ หากจะสร้างสิ่งที่เป็นมงคลแล้วจะต้องนำวัสดุที่เป็นมงคลมาสร้าง เพื่อเป็นการเสริมสร้าง ให้วัตถุมงคลนั้นมีความศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้น ดังนั้นเมื่อนำดินมาสร้างพระเครื่องจึงต้องนำดินที่เป็นมงคล หรือดินที่นำมาจากสถานศักดิ์สิทธิ์มา สร้างขึ้น

และหลังจากสร้างเสร็จก็จะนำไปเผาด้วยวิธีสุมฟืน (หรือแกลบ) เฉกเช่นการเผาอิฐในสมัยก่อนจึงทำให้เนื้อขององค์พระ มีสีที่ต่างกันออกไปตามการถูกความร้อนมากหรือน้อยอย่างเช่นส่วนมากจะออก “สีแดง” (สีอิฐ) ส่วนที่ออกเป็น “สีเขียว” และ “สีขาว” พบเห็นเป็นส่วนน้อยทางด้านศิลปะก็เป็นสกุลช่าง “หริภุญไชย” เช่นเดียวกันส่วนพิมพ์ทรงก็มีรูปแบบเช่นเดียวกันอีก ด้วยคือแสดงถึง “พระบรมศาสดา” ประทับนั่งปางมารวิชัยภายใต้ต้น “ศรีมหาโพธิ์” เช่นกันเพียงแต่มีขนาดองค์พระเล็กกว่า “พิมพ์ใหญ่” เล็กน้อยและก็มีขนาดใหญ่กว่า “พิมพ์เล็ก” เล็กน้อยนักสะสมจึงเรียกว่า “พระรอดพิมพ์กลาง” ทางด้าน “พุทธศิลป์” ก็มีลักษณะเดียวกันคือเป็น “พระพุทธปฏิมากรรมขนาดเล็ก” ที่มีความงดงามและอลังการอยู่ในตัวส่วนข้อสังเกตของ “พิมพ์กลาง” ขององค์ที่สวยสมบูรณ์มากองค์นี้มี ดังนี้

๑. “ใบโพธิ์” ที่อยู่เหนือ “พระเกศ” (ผม) จะเป็นติ่งแหลมยื่นลงมาเกือบชนพระเกศ

๒. “พระนลาฏ” (หน้าผาก) จะมีรอยยุบอันเกิดจากแม่พิมพ์ “พระเนตร” (ตา) ทั้งสองข้างจะเป็นเม็ดยาวรี “พระนาสิก” (จมูก) มีลักษณะป้านเช่นเดียวกับพิมพ์ใหญ่

๓. “พระกรรณ” (หู) ทั้งสองข้าง มีลักษณะ โค้งแบบพระจันทร์เสี้ยวและแนบชิดกับ “พระพักตร์” (หน้า) โดยพระกรรณข้างซ้ายจะไม่มีลักษณะเป็น “ขอเบ็ด” แบบพิมพ์ใหญ่

๔. บริเวณพื้นผนังด้านซ้ายองค์พระ (ข้างพระกรรณซ้าย) จะไม่มี “เส้นพิมพ์แตก” เช่นพิมพ์ใหญ่บริเวณ “พระอุระ” (อก) ปรากฏ “เส้นสังฆาฏิ” ที่พาดจาก “พระศอ” (คอ) ด้านซ้ายองค์พระเป็นรูปโค้งพองามไปถึง “พระกัจจะ” (รักแร้) เช่นกันกับพิมพ์ใหญ่

๕. “พระกร” (แขน) บริเวณ “พระกัปปะระ” (ศอก) ด้านซ้ายจะมีการตัดมุมเล็กน้อยและ “พระนาภี” (สะดือ) จะตื้นกว่าพิมพ์ใหญ่และไม่มี “เส้นพิมพ์แตก” (เส้นน้ำตก) ระหว่าง “พระชานุ” (เข่า) ไปถึงฐานองค์พระเฉกเช่นพิมพ์ใหญ่

๖. ระหว่าง “พระเพลา” (ตัก) กับ ฐานชั้นที่สาม (บางท่านเรียกอาสนะ) รวมทั้ง ฐานชั้นที่สาม กับ ฐานชั้นที่สอง จะปรากฏ “เส้นพิมพ์แตกเล็กเรียวยาว” เช่นพิมพ์ใหญ่และ “พระอังคุฐ” (นิ้วหัวแม่มือขวา) จะมี รอยบาก ตรงกึ่งกลางเช่นกันกับพิมพ์ใหญ่ส่วน “พระองคุลี” (นิ้วมือ) ทั้งสี่นิ้วส่วนมากจะอวบหนาเป็นปื้น (ที่เห็นเป็นร่องนิ้วพบเห็นน้อย).

‘พุทธธัสสะ’
ที่มา-เดลินิวส์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: